De man kijkt hoe de buurman zijn vrouw neukt

De zomer in hun wijk was ondraaglijk heet. De airco in het appartement van Sophie en Mark ratelde als een oude tractor en kon de hitte nauwelijks aan. Sophie zat op de bank in een lichte zomerjurk en wapperde zichzelf koelte toe met een tijdschrift, haar lange blonde haar plakte in haar nek. Mark, haar man, zat gebogen over zijn laptop aan de eettafel en wierp af en toe een blik in haar richting. Ze waren vijf jaar getrouwd en hun relatie was beland in een comfortabele maar wat vlakke routine. De liefde was er nog, maar de vonk — die het hart sneller deed kloppen — was al lang verdwenen.

— Mark, pak je een biertje voor me? — rekte Sophie zich lui uit, haar jurk schoof omhoog en onthulde haar gebruinde dijen. Ze ving zijn snelle blik op haar benen en glimlachte licht. Ze vond het heerlijk hem te plagen, ook al reageerde hij niet altijd zoals zij wilde.

— Ja, zo, — mompelde Mark zonder zijn ogen van het scherm te halen. Hij was een goede man — zorgzaam, stabiel — maar soms te veel opgeslokt door zijn eigen wereld. Sophie zuchtte, leunde achterover op de bank en liet haar gedachten afdwalen. Ze was dertig en had het gevoel dat het leven langs haar heen gleed. Werk, thuis, af en toe een uitstapje — het was allemaal prima, maar ze wilde meer. Iets verbodens.

Toen werd er op de deur geklopt.

— Wie is dat nou weer? — Mark fronste, schoof zijn laptop opzij en liep naar de deur. Sophie draaide haar hoofd langzaam, maar vanbinnen voelde ze een scherpe steek. Ze wist wie het kon zijn. Hun buurman, Daan — midden dertig, brede schouders en een brutale grijns — kwam de laatste tijd veel te vaak “even suiker lenen”. Meer dan eens had Sophie zijn blikken opgevangen: zwaar, bijna tastbaar, wanneer hij naar haar lichaam keek, naar haar borsten, naar haar benen.

— Hé man, heb je wat suiker? Weer vergeten te kopen, — klonk Daans lage stem vanuit de gang.

Mark bromde, niet echt geïrriteerd. Daan was zo’n type met wie je makkelijk omging — luid, open, altijd klaar voor een grap. Hij was automonteur, zat onder de tatoeages, had stugge stoppels en handen die eruitzagen alsof ze alles konden breken. Sophie betrapte zichzelf erop dat ze zich die handen op haar heupen voorstelde en voelde een warme rilling langs haar ruggengraat.

— Soph, hebben we nog suiker? — riep Mark zonder zich om te draaien.

— In het kastje, — antwoordde ze terwijl ze opstond. Haar stem klonk iets schor en ze merkte het zelf. — Ik pak het wel.

Ze liep langs de twee mannen en voelde hun blikken over haar lichaam glijden. Haar jurk was kort, en bij het kastje bleef ze net iets langer voorovergebogen dan nodig was, wetend dat Daan keek. Toen ze zich omdraaide met het pak suiker in haar hand, waren zijn ogen nog steeds op haar gericht. Mark was alweer terug bij zijn laptop.

— Hier, — zei Sophie, terwijl ze het suiker pakte en haar hand een fractie te lang tegen de zijne liet rusten. Hun vingers raakten elkaar en een schok ging door haar heen. Daan grijnsde schaamteloos.

— Thanks, Sophie. Je ziet er vandaag verdomd heet uit, — fluisterde hij. Mark leek het niet te horen, maar Sophie voelde haar wangen warm worden. Ze wist dat het meer was dan een simpel compliment.

— Hou op, — zei ze met een lichte spot, terwijl het vanbinnen begon te borrelen. Ze wilde dat hij bleef. Ze wilde zien hoe ver dit kon gaan.

— Blijf anders een biertje drinken? — stelde ze plotseling voor, verrast door haar eigen lef.

Mark keek op, trok even zijn wenkbrauwen samen, maar zei niets.

Daans grijns werd breder.

— Waarom niet. Als ik niet in de weg zit.

— Je zit niet in de weg, — mompelde Mark, al zat er iets vreemds in zijn stem.

Ze gingen op de bank zitten: Daan met een blik bier in zijn hand, Sophie naast hem, Mark tegenover hen in de fauteuil. Het gesprek ging over onbenulligheden — de hitte, auto’s, buren — maar Sophie voelde de spanning tussen hen oplopen. Daan zat te dichtbij, zijn knie streek “per ongeluk” langs haar dij. Ze bewoog niet weg. Mark keek naar hen, en in zijn ogen flakkerde iets nieuws op — niet alleen irritatie, maar een vreemde mix van nieuwsgierigheid en spanning.

— Mark, vind je het erg als ik met je vrouw dans? — vroeg Daan plotseling toen er een langzaam nummer uit de speakers klonk.

Sophie verstijfde, haar hart bonsde. Het was een uitdaging. Ze keek naar Mark, verwachtte een weigering, maar hij haalde zijn schouders op.

— Ga je gang, — zei hij, en er zat iets in zijn stem wat Sophie nog nooit had gehoord. Alsof hij zelf ook wilde zien wat er zou gebeuren.

Daan stond op en stak zijn hand naar haar uit. Sophie kwam overeind, haar knieën licht trillend. Ze begonnen langzaam te bewegen op de muziek, zijn hand gleed naar haar middel, iets lager dan het hoorde. Ze voelde de warmte van zijn lichaam, de geur van zijn aftershave vermengd met iets ruws, iets mannelijks. Mark keek zonder weg te kijken, en Sophie besefte ineens: hij verdroeg het niet alleen. Hij vond het opwindend.

— Je bent prachtig, Sophie, — fluisterde Daan in haar oor. — Dat wilde ik al lang zeggen.

Ze antwoordde niet, maar drukte zich dichter tegen hem aan. Haar lichaam bewoog vanzelf, haar hoofd leeg. Ze voelde zijn hand verder omlaag glijden langs haar dij en hield hem niet tegen. Mark keek nog steeds, zijn blik zwaarder, bijna hongerig.

— Mark, gaat het? Vind je het goed als ik je vrouw wat beter leer kennen?

Sophie verwachtte dat hij zou ontploffen. Maar Mark slikte en zei zacht maar duidelijk:

— Doe wat je wilt.

Dat was het breekpunt. Sophie voelde alles in haar samentrekken van angst en opwinding tegelijk. Daan verspilde geen seconde, trok haar naar zich toe en kuste haar ruw en gretig, recht voor Marks neus. Sophie kuste terug zonder na te denken, haar armen om zijn nek, haar lichaam tegen het zijne gedrukt. Ze voelde zijn harde lul tegen zijn jeans en dat maakte haar alleen maar geiler.

— Sophie, weet je het zeker? — vroeg Mark, maar er zat geen protest in zijn stem. Alleen iets vreemds, bijna pijnlijk.

— Ja, — hijgde ze. — Ik wil dit.

Daan keek Mark aan met een spottende glimlach.

— Ga je kijken hoe ik je vrouw neuk?

Mark zei niets, balde alleen zijn vuisten. Hij stond niet op. Hij liep niet weg. Hij bleef zitten, en Sophie wist: hij wilde het net zo graag.

Daan duwde haar achterover op de bank. Haar jurk schoof omhoog. Haar slipje was al nat en ze deed geen moeite het te verbergen. Daan trok het in één beweging uit, haar natte kut blootgelegd. Hij liet zijn vingers erover glijden en Sophie kreunde luid. Mark keek toe, zwaar ademend, zijn ogen glanzend.

— Wat een sappige vrouw heb jij, — zei Daan terwijl hij zijn jeans opende. Zijn lul sprong eruit — groot, dik, de aders opgezwollen. Sophie likte instinctief haar lippen. — Je wilt hem toch?

Ze knikte, niet in staat te spreken. Daan trok haar dichterbij en ze nam zijn lul in haar mond, zoog gretig. Ze deed het langzaam, genietend, voelde hoe hij haar mond vulde. Mark keek, zijn hand zakte naar zijn kruis alsof hij zich niet kon beheersen.

— Neuken, — zei Mark plots met trillende stem. — Neuken haar.

— Met plezier, — antwoordde Daan, terwijl hij Sophie op haar buik draaide op de bank. Ze kwam op handen en knieën, haar benen wijd, haar natte kut klaar. Daan stootte met één harde beweging in haar en Sophie schreeuwde van genot. Hij neukte haar hard en diep, zijn handen om haar heupen terwijl zij ongegeneerd kreunde. Mark keek, zijn gezicht een mengeling van pijn en geilheid, en dat maakte Sophie alleen maar heter.

— Kijk hoe ik haar neuk, — gromde Daan terwijl hij sneller ging. — Ze druipt als een teef.

Het orgasme overspoelde haar als een golf. Ze gilde, klampte zich vast aan de bank, terwijl Daan in haar klaarkwam en haar vulde met zijn sperma. Hij trok zich hijgend terug en Sophie zakte trillend neer. Het zaad liep langs haar dijen en ze keek naar Mark.

— Kom hier, — zei ze zacht. — Lik me.

Mark aarzelde een seconde en knielde toen, drukte zijn lippen tegen haar kut en likte Daans sperma uit haar. Sophie kreunde opnieuw, haar lichaam nog natrillend. Daan keek met een grijns toe en Mark leek alle controle kwijt.

Toen het voorbij was, werd het stil. Daan liep weg en riep over zijn schouder:

— Bel me als je iets nodig hebt.

Sophie en Mark bleven alleen achter, elkaar aankijkend. Ze wachtte tot hij iets zou zeggen, maar hij trok haar alleen maar stevig tegen zich aan, alsof hij bang was haar te verliezen.

— Dat was… — begon hij, maar hij zweeg.

— Ongelooflijk? — vroeg Sophie, terwijl ze hem aankeek.

— Ja, — ademende hij uit. — Onwerkelijk.

Ze wisten niet wat er hierna zou gebeuren, maar ze voelden allebei dat hun leven nooit meer hetzelfde zou zijn.