Liftster — heb haar opgepikt en geneukt

— Meisje, waar ga je naartoe?

— Ik moet naar Amsterdam — antwoordde het meisje een beetje verward — ik heb mijn bus gemist en ik moet er vandaag echt naartoe, ik weet niet wat ik moet doen.

— Ik kan je meenemen, ik moet daar ook heen, ik zoek juist passagiers zodat ik niet leeg hoef te rijden.

— Echt!? — haar ogen begonnen te stralen — u zou me echt helpen, zeg alstublieft hoeveel ik u verschuldigd ben voor de rit?

— Ik breng een mooi meisje voor de prijs van een ticket, als je me een prettig gesprek onderweg belooft — ik stak mijn hand uit naar haar tas om te helpen die naar de auto te dragen.

— Geweldig, dank u, ik ben blij dat ik u heb ontmoet — ze liep achter me aan, een beetje op afstand.

De dag was eigenlijk vanaf het begin niet zo goed geweest. Omdat ik al een paar jaar in het personenvervoer werk, zijn er soms dagen waarop helemaal niets lukt. ’s Ochtends had ik passagiers gevonden die met me naar de hoofdstad reden, het plan was om voor de middag mijn zaken te regelen en daarna weer met nieuwe passagiers naar huis te gaan. Maar het zat niet mee — zoals ik al zei, na een paar uur wachten bij het busstation besloot ik wanhopig om alleen naar huis te rijden. Het was al bijna acht uur ’s avonds en de rit duurt ongeveer drie uur, wachten had geen zin meer. De laatste bus, vol passagiers naar mijn stad, was net vertrokken en het was duidelijk dat er geen lifters meer zouden zijn. Maar toen zag ik haar — ze kwam uit het stationsgebouw, erg in de war, bijna huilend, en keek om zich heen. Ik dacht dat het de moeite waard was om te vragen wat er was gebeurd, misschien kon ik helpen, en het bleek dat het goed was dat ik haar had aangesproken.

Hoewel ze wat voller was, zag ze er aantrekkelijk uit, ze had een prachtige grote borst — dat was het eerste wat me opviel. Lang haar, netjes gestyled, verzorgde manicure, lichte make-up, en haar hele uitstraling sprak van een bescheiden karakter. Over zulke meisjes zeggen ze — een grijze muis.

We gingen op de voorstoelen zitten en reden weg. Het gesprek was in het begin wat stroef, onzeker.

— Trouwens, ik heet Daan — ik glimlachte naar haar, probeerde de spanning te breken.

— Sanne — antwoordde het meisje verlegen.

— Sanne, maak je geen zorgen, ik breng je veilig thuis, ik rijd elke dag deze route en zit al lang achter het stuur, als je het niet erg vindt zet ik wat muziek op!?

— Ja, natuurlijk, muziek in de auto zorgt voor een prettige sfeer — knikte Sanne.

— Mee eens, ik zet het zachtjes aan zodat we kunnen praten.

— Goed.

Het leek alsof het onmogelijk was haar aan het praten te krijgen, ze was erg stil en een beetje verlegen doordat we samen alleen in de auto waren. Ik keek stiekem naar haar, in het donker van de herfstavond zag haar gezicht er mooi uit, haar lange wimpers trokken mijn blik en haar volle lippen glansden in het maanlicht. Er kwamen heel onfatsoenlijke gedachten in me op, maar ik probeerde me in te houden en het gesprek gaande te houden.

— Sanne, sorry voor de persoonlijke vraag — na een half uur durfde ik het toch te vragen — heb je een vriend?

— Nee — antwoordde ze — waarom vraag je dat?

— Je bent een heel interessante vrouw, het is prettig om met je te praten, ik wilde weten wie er zo gelukkig is.

— Daan, je overdrijft.

— Helemaal niet, eerder het tegenovergestelde, eerlijk gezegd ben je erg aantrekkelijk, sorry voor mijn vrijmoedigheid — zei ik, terwijl ik haar reactie observeerde. Die kwam meteen — haar wangen werden rood, ze beet licht op haar lip, en ik bleef gewoon naar haar kijken.

— Je hebt geen ring om, heb je een vriendin!? — nog verlegener keek ze me aan en wendde snel haar blik af.

— Nee, ik ben vrij. Dus ik kan met een gerust hart zeggen dat ik je leuk vind.

Het gesprek verliep rustig, ze was zo bescheiden, en dat beviel me steeds meer, haar grote borst ging op en neer bij elke ademhaling, ik had geluk dat de weg leeg was, ik kon mijn aandacht op mijn passagier richten. Vulgare gedachten bleven in mijn hoofd opkomen, ik wilde ze allemaal werkelijkheid maken.

— Daan, kunnen we misschien even stoppen bij een tankstation!?

— Natuurlijk, ik moet toch tanken.

Bij het tankstation ging ze even weg, terwijl ik tankte, water kocht en op haar wachtte. In het felle licht verscheen ze na een paar minuten, ondanks haar rondingen bewoog ze licht, haar heupen waren vrij breed, maar alles zag er harmonieus uit, haar jeans zaten perfect en haar borst werd verborgen onder een strakke coltrui. Ze maakte me opgewonden, ik begon haar echt leuk te vinden, ik wilde haar.

— Ik heb koffie voor ons gekocht, zodat we niet in slaap vallen onderweg! — Sanne gaf me een warme espresso.

— Dank je, dat is precies wat ik nodig had, het was een lange dag.

We reden verder, de koffie was heet, ik zette die van mij in de bekerhouder om af te koelen, terwijl zij achterover leunde en van haar latte genoot. Ik begon me steeds vaker van de weg af te laten leiden, het leek alsof ze zich wat ontspande. En ik besloot voor mezelf dat ik er alles aan zou doen om mijn volle liftster uit te kleden en seks met haar te hebben.

Toeval hielp me bij mijn plan — in het licht van de koplampen verscheen plots iets voor de auto, ik moest hard remmen om een botsing te voorkomen. Sanne werd naar voren geslingerd, tegengehouden door de gordel, en morste koffie over zichzelf. Er zat een grote vlek op haar trui, ik reed de berm in.

— Sanne, sorry, er rende een dier over de weg, heb je je niet verbrand?

— Nee, maar mijn trui is verpest, ik heb een blouse in mijn tas, mag ik me omkleden? In een natte trui rijden is niet prettig.

— Ja, natuurlijk, ik kan uitstappen als je wilt.

— Ik ga gewoon achterin zitten en me snel omkleden zodat we geen tijd verliezen. Maar niet gluren — de laatste woorden klonken zo zacht dat het onmogelijk werd om niet te kijken.

Ze stapte uit, pakte een blouse uit de kofferbak en ging op de achterbank zitten, in het halfduister leken haar langzame bewegingen een uitnodiging. Ik keek via de achteruitkijkspiegel naar haar, en ze wist het, het leek alsof ze het prettig vond dat ik keek. Ze trok haar trui uit, een witte kanten beha hield haar mooie borst, die half doorschijnend was en de contouren van haar tepels zichtbaar maakte, het werd krap in mijn jeans.

— Sanne, heb je hulp nodig!? — glimlachend keek ik nog steeds brutaal in de spiegel.

— Wil je me helpen mijn blouse dicht te knopen? — lachend en blozend keek ze naar me — je beloofde niet te kijken.

— Sorry, maar je bent te mooi, ik kon me niet inhouden, maar mijn aanbod staat nog steeds — met één hand corrigeerde ik mezelf, die al tegen mijn broek aandrukte.

— Vind je niet dat je haast hebt? — zonder haar blouse aan te trekken bleef ze naar me kijken, licht bijtend op haar onderlip.

Ik draaide me naar haar om, beseffend dat ik nu kon doen waar ik een uur geleden al aan dacht.

— Ik denk dat jij ook geen haast hebt om je aan te kleden, en dat maakt me gek — besloot ik iets directer te zijn.

— Ik wil niet dat je slecht over me denkt, maar ik vond je al leuk op het busstation, ik was meer van slag omdat je me aansprak dan omdat mijn bus weg was.

— Absoluut niet, ik denk niets slechts over je, we zijn volwassenen en begrijpen alles. Maar nu lijkt het erop dat onze wensen overeenkomen!?

— Dat lijkt zo — haar wangen gloeiden, en haar borst ging sneller op en neer door diepe ademhalingen waarmee ze zichzelf probeerde te kalmeren.

— Laat me even van de weg af rijden, zodat we geen aandacht trekken!?

— Ja, dat is beter, dit is niet echt de juiste plek.

Ik reed snel weg, er was een weg richting een meer, waar op dit tijdstip en in dit seizoen zeker niemand was. Ik parkeerde, deed de lichten uit, het werd donkerder in de auto, maar de heldere hemel en bijna volle maan verlichtten het interieur voldoende.

— Mag ik bij je achterin komen zitten, Sanne!?

— Het is jouw auto, je mag doen wat je wilt.

— Je laat me nu wel heel veel toe, ben je niet bang? — ik stapte al uit, haastig om bij haar op de achterbank te komen.

— Ik weet zeker dat je me niets slechts zult doen — ze gooide haar natte trui over de rugleuning, maakte ruimte voor me.

— Slechts zeker niet, hopelijk iets goeds, als je dat tenminste wilt?

— Ik ben benieuwd wat jij als “goed” ziet — ze was nog steeds verlegen, maar haar verlangen werd duidelijk sterker dan haar schaamte.

— Ik wil je eerst kussen — ik schoof dichterbij, pakte haar hand en trok haar naar me toe.

Ze gaf verrassend makkelijk toe, ik drukte haar licht tegen de stoel, de kus was lang, ze streelde mijn tong met de hare, ik beet een paar keer zacht in haar lip, telkens schrok ze even, maar ze stopte geen moment. Met één hand hield ik haar bij haar nek, de andere kneep al in haar grote, stevige borst, haar beha zat me in de weg, ik wilde hem meteen uittrekken.

— Mogen we hem uitdoen?! — ik trok al aan het bandje op haar schouder.

— Dat mag — haar korte antwoord klonk opgewonden.

Met mijn hand langs haar rug, van haar nek naar de sluiting, voelde ik hoe ze trilde. Drie haakjes gingen los, de gespannen stof gleed langzaam van haar borst naar haar knieën. Ze keek me aan met een lichte angst, maar zei niets, terwijl ik haar stijve tepels bewonderde, ze licht tussen mijn vingers nam, ze daarna één voor één kuste en licht likte.

— Je hebt een prachtige borst — zei ik zacht, terwijl ik haar opnieuw kuste.

Sanne kreunde zacht, dat was genoeg om te begrijpen wat ze verder wilde.

Ik maakte haar jeans los, moest haar vragen iets op te tillen om ze uit te trekken — zo strak zaten ze om haar heupen. Haar slipje was nat en haar huid glad. Dat voelde ik toen ik mijn hand tussen haar benen bracht. Terwijl ik haar borst bleef strelen, begon ik haar met mijn vingers te prikkelen, ze was al helemaal nat, ik wilde doorgaan, maar ik moest mezelf bevrijden, de spanning werd te groot.

— Ik moet mijn jeans uitdoen, het wordt te krap — ik ging naast haar liggen, maakte mijn riem en rits los, ze keek ernaar, haar benen nog steeds gespreid.

Ik stond iets op, trok mijn jeans en ondergoed naar beneden, bevrijdde mezelf, nam hem in mijn hand en liet het haar zien.

— Is dit goed? — vroeg ik met een lichte glimlach.

— Indrukwekkend — ze kon haar blik niet afwenden.

— Raak me aan — ik pakte haar hand en legde die op me.

Haar zachte hand kneep licht, haar vinger gleed over de top en naar beneden. Ik trok haar weer naar me toe, ze moest diep voorover buigen, ik kuste haar opnieuw, haar lippen waren warm en vol, precies wat ik nu ergens anders miste. Haar haar raakte los, ik verzamelde het en duwde haar hoofd naar beneden, ze gaf toe en leek te begrijpen wat ik wilde. Eerst onzeker, maar steeds zekerder, terwijl ik haar met mijn hand bleef stimuleren. Ze trok haar benen dichter naar zich toe, gaf me meer toegang, ik ging door met mijn vingers, ze kreunde, maar stopte niet. Ik versnelde het tempo, ze probeerde omhoog te komen, maar ik hield haar tegen. Al snel kwam ze klaar, terwijl ik nog maar net begon. Ik tilde haar hoofd op, haar mascara was wat uitgelopen, haar lippen licht geopend.

— Ik wil in je zijn — fluisterde ik, zodat ze begreep dat ze zich moest omdraaien.

In de kleine ruimte van de auto was het niet makkelijk, maar we vonden een houding — één been op de stoel, het andere op de vloer, haar benen wijd uit elkaar. Ik schoof haar heupen iets naar achter, gleed opnieuw met mijn hand over haar heen, ging nog een keer met mijn vingers naar binnen, ze kreunde.

— Mag dat niet? — vroeg ik, terwijl ik doorging.

— Ik heb dat nog nooit gedaan — zei ze, terwijl ze zich stevig aan de stoel vastklampte.

— Goed, misschien een andere keer.

Ik trok mijn hand terug, kwam dichterbij en begon te bewegen, ze kreunde harder, ik voelde hoe sterk alles reageerde, wat het alleen maar intenser maakte. Steeds sneller en dieper ging ik door, haar ademhaling werd onregelmatig, ze kwam opnieuw klaar, haar lichaam werd helemaal slap. Ik draaide haar op haar rug, tilde één been hoger en ging weer door, drukte me tegen haar aan. Met één hand hield ik haar haar vast, met de andere bleef ik haar aanraken, de kussen waren lang en diep. Na een tijd bereikte de spanning zijn hoogtepunt.

— Je bent ongelooflijk — ik liet me naast haar vallen, probeerde op adem te komen. In de auto was het benauwd, de ramen waren beslagen. Ik opende een raam, pakte vochtige doekjes en hielp haar zich op te frissen. We maakten ons zwijgend weer in orde, ze vroeg me haar beha vast te maken, mijn handen trilden nog een beetje, en ze lachte.

— Misschien moeten we de auto even luchten?

— Ja, dat is nodig.

We stapten uit en openden de deuren. Ze stond bij de motorkap, maakte haar kleren in orde en keek naar me. Ik liep naar haar toe, sloeg mijn armen om haar middel en kuste haar opnieuw, ze sloeg haar armen om mijn nek, het moment leek stil te staan.

Na een tijdje reden we verder, en toen we bijna op onze bestemming waren, spraken we af elkaar nog eens te zien — dit keer voor een echte date. Wat er tussen ons was gebeurd, beloofde een vervolg. Mijn verlegen liftster bleek veel gedurfder dan ze eerst leek, en ik wilde haar zeker nog eens zien.